ეგოისტური ბლოგი

note

Posted in უბის წიგნაკი by noemberi on იანვარი 10, 2012

არასოდეს გამიკეთებია საახალწლო სურვილების სია.   შესაბამისად წლის ბოლოს არასოდეს შემიფასებია განვლილი წელი იმის მიხედვით რა ამიხდა/ რას მივაღწიე.  წელს გადავწყვიტე. აქ ჩავინიშნავ, ჩემთვის.

1. ფნებ.

2. პრფ.

3. შინ.

 

მატარებელი

Posted in უბის წიგნაკი, my playlist by noemberi on აგვისტო 13, 2009

ტიერსენდილიდან ისეთ განწყობაზე ვიყავი, რაღაცას რომ ვეძებ ხოლმე, შთაგონებას თუ აღფრთოვანების ობიექტს. რაღაცა არ მასვენებს, რაღაცა მაკლია…

ამჯერად ფრანგი მულტიინსტრუმენტალისტი და ვოკალისტი, იან ტიერსენი აღმოვაჩინე. ეს ადამიანი თურმე ყველაზე პერსპექტიული და იმედისმომცემი ახალგაზრდა კომპოზიტორია დღეს საფრანგეთში. უკრავს ყველანაირ შესაძლო ინსტრუმენტზე, დირიჟორობს საკუთარ ორკესტრს და უბრალოდ წერს ლამაზ მუსიკას.

ტიერსენს ეკუთვნის საუნდტრეკი ფილმისა “ამელი”, რომელმაც თავის დროზე კანის მაღალინტელექტუალური ჟიურის დიდი მოწონება დაიმსახურა.

მისი მუსიკა შეიძლება მარტივი და უბრალოა, მაგრამ ასეთივე მარტივ, თბილ და ბავშვურ ემოციებს აღძრავს. მუსიკის დანიშნულებაც ხომ ესაა — რეზონანსი ჰპოვოს შენს სულში.

ეს ანიმაცია, რომელზეც ტიერსენის მუსიკაა დადებული, განსაკუთრებით მომეწონა.

Curaçao

Posted in უბის წიგნაკი by noemberi on ივლისი 18, 2009
  • მე-19 საუკუნიდან ამზადებენ კუნძულ კურასაოზე. სახელწოდებაც აქედან მოდის.
  • მზადდება ფორთოხლის მაგვარი ციტრუსისგან — ლარაჰა, რომელიც წარსულში მართლაც ფორთოხალი იყო. საქმე იმაშია, რომ კურასაოზე ვალენსიელმა ესპანელებმა მართლაც იქაური არომატული, მზისფერი ფორთოხალი შემოიტანეს, მაგრამ ადგილობრივი კლიმატის გავლენით დღეს ლარაჰას ნაყოფი მწვანე და უხეშკანიანია. სწორედ მისი გამხმარი კანისგან ამზადებენ ლიქიორ კურასაოს.
  • ბუნებრივად უფერო და გამჭვირვალეა, ხშირად ამატებენ სხვადასხვა ფერს და არომატს, მაგრამ ყველაზე პოპულარული ლურჯი კურასაოა, რომელიც კოქტეილებს არომატთან ერთად განუმეორებელ ხიბლს აძლევს.

ლურჯი კოკტეილები:

Blue Diablo                           bluediablo

Roman Candle                                cocktail-drinks-romancandle

Hapro Popmartini_harpo_pop

HOLLYWOOD  martini_drink_star

Splash   splash

…… ბუუუმ!

Posted in უბის წიგნაკი by noemberi on მარტი 18, 2009

გგონიათ ვინმეს შოკოლადის კრემით სავსე ჯამი აუფეთქდა?

არა და არა. ეს რუსული არმია ცდიდა ნაპალმს მიტოვებულ აგურის შენობაში. ნაპალმის სიმხურვალით აგურის ზედა ფენა სწორედ ასეთ ფუმფულა შოკოლადისფერ მასად იქცევა.

http://www.infox.ru/science/human/2009/02/27/Naydyen_gyen__kotory.phtmlnapalm

ცოტა რამ ქალებზე

Posted in უბის წიგნაკი by noemberi on მარტი 7, 2009

ცოტა ხნის წინ მხატვარ მაკა კახიძის რეპროდუქციების ალბომი ჩამივარდა ხელში, სადაც საინტერესო ნახატების გარდა არანაკლებ საინტერესო პროზაული ჩანახატებიც აღმოვაჩინე.

მინდა ჩემს “უბის წიგნაკში” პატარა ციტატა ჩავინიშნო:

ცოტა რამ ქალებზე ანუ რჩევები დამწყებ მამაკაცებს:

ა) ფულზე მონადირე ქალი იოლი მოსანადირებელი და ძნელი მოსაშორებელია.

ბ) შეგრძნებებზე მონადირე ქალი ამისთვის ყველაფერზე წავა.

გ) ეძებეთ ქალი, რომელიც ეძებს გრძნობებს.


(edited)

P.S.  ეს პოსტი რომ 3-სა და 8 მარტს შორის დაიწერა აბსოლუტური შემთხვევითობაა და ახლაღა დავაფიქსირე, რაც ბლოგროლებში იგივე თემატიკის სხვა პოსტებს შორის დავინახე  : ))


ერთი ფოტოს ისტორია

Posted in უბის წიგნაკი by noemberi on თებერვალი 26, 2009

ამ ისტორიას ლებედევის ბლოგზე წავაწყდი. პირველი სურათი 1985 წელს, პაკისტანში განლაგებულ ავღანელთა ბანაკში გადაიღო ბრიტანელმა ფოტოგრაფმა სტივ მაკკერიმ. გოგონა დაახლოებით 13 წლის იყო და ეს მისი პირველი და ერთადერთი ფოტო იყო მანამ, სანამ ფოტოგრაფმა 2002 წელს მისი მოძებნა არ გადაწყვიტა. პოპულარული ფოტო ჟურნალ National Geographic-ის ყდიდან “ავღანელი გოგონას” სახელით იყო ცნობილი, მისი ვინაობა კი არავინ იცოდა. და აი, 17 წლის შემდეგ იგი თავიდან აღმოაჩინა მაკკერიმ. შარბათ გულა — ასე ექრვა გოგონას პაშტუნის ტომიდან, რომელიც გამოირჩევა ომის “სიყვარულით” ავღანურ ტომებს შორის. ფოტოებს შორის 17 წელიწადია, ავღანელი ქალის ცხოვრების 17 წელიწადი, რომელსაც არცერთი ბედნიერი დღე არ ახსოვს, საკუთარი ქორწილის დღის გარდა.

P.S. ძალიან დიდხანს ვუყურებდი ამ ფოტოებს… იმდენი ემოცია აღმიძრა, თავს ვერ ვუყრი.

gula23

gula14

Organum

Posted in უბის წიგნაკი by noemberi on იანვარი 7, 2009

რამდენიმე საინტერესო ფაქტი, რომელიც ვიკიპედიაში აღმოვაჩინე ამ თემაზე:


  • ორღანი ყველაზე დიდი კლავიშიანი სასულე ინსტრუმენტია.
  • აქვს კლავიატურა (რამოდენიმე) როგორ ხელებისათვის, ისე ფეხებისათვის.
  • ძველ ორღანებში კლავიშების სიგანე 5-7 სმ იყო, ამიტომ უკრავდნენ არა თითებით, არანედ მუშტებით.
  • უპედლო ორღანს ეწოდება პოზიტივი, პატარა, გადასატან ორღანს კი — პორტატივი.
  • ფეხის კლავიატურაზე უკრავენ მონაცვლეობით ქუსლით და წვერით.
  • არსებობს ელექტრო ორღანიც, რომელსაც ჰამონდის ორღანს უწოდებენ და მას ბლუზის და ჯაზის შესრულებისას იყენებენ.
  • მესამე რეიხის ჯარისკაცები საბჭოთა რეაქტიულ ქვემეხებს БM-13 ( “Катюша”) სპეციფიური ხმის გამო “სტალინის ორღანს” უწოდებდნენ.

P.S. ესეც გენიალური იოჰან სებასტიან ბახი და ორღანი მთელი თავისი დიდებულებით.

კიკი-ბუბა

Posted in უბის წიგნაკი by noemberi on დეკემბერი 15, 2008

სინესთეზია —ლათინურად შეიძლება ვთარგმნოთ როგორც “თანაშეგრძნება”, არის აღქმის ტიპი, როცა ერთერთი გრძნობის ორგანოს გაღიზიანებისას მისთვის სპეციფიური შეგრძნების გარდა აღმოცენდება სხვა ორგანოსთვის დამახასიათებელი შეგრძნებაც. მოკლედ, ბევრი რომ არ გავაგრძელო, სინესთეზიის კლასიკური მაგალითია, როცა შავით თეთრზე ნაწერის დანახვისას ასოებს აღიქვამენ (და არა “ხედავენ”) სხვადასხვა ფრად. პირველად ამ მოვლენას (more…)