ეგოისტური ბლოგი

c’est la vie

Posted in ყველაფერზე და არაფერზე by noemberi on მარტი 17, 2009

დიდი ხანია აღარაფერი (ა)მაღელვებს საიდანღაც ულოგიკოდ გამომხტარი ქვეითების გარდა. მივეჩვიე, რომ ყველაფერი ხდება, კარგიც, ცუდიც და ისე რაც.   c’est la vie…

დღეს ჰაუსის ახალ სერიას ვუყურებდი და იქ ამბობს უილსონი, რომელიც შიზოფრენიკი ძმის სანახავად იყო მისული ბევრი წლის შემდეგ. მეგონაო, რომ ეს შეხვედრა ან ძალიან ცუდი იქნებოდა, ან ძალიან კარგიო. მაგრამ უბრალოდ შეხვედრა იყოო.

ხოდა გავიფიქრე, რომ ჩვენ ადამინები ზოგადად მაქსიმალისტები ვართ ცხოვრების მიმართ. თუ ბედნიერები არ ვართ, ე.ი. უბედურები ვართ. არ გვესმის, რომ შეიძლება არაფერი არ ხდებოდეს. უფრო სწორად, რაღაცეები ხდებოდეს რეზულტატის გარეშე, ისე, თავისით, ჩვენს გვერდით. ყველაფერში მიზეზს და შედეგს ვეძებთ.

იმავე სერიაში ჰაუსი ეკითხება ზემოთხსენებულ უილსონს, რომლიც თავის მხრივ მგრძნობიარე და ალტრუისტ ადამიანს წარმოადგენს: “რატომ გგონია, რომ  თუ ქვეყანა იქცევა შენ აუცილებლად მხარი უნდა შეუშვირო?” მომეწონა.

ისე, ალტრუისტები რომ არა, ვინ იზრუნებდა ჩემნაირ ეგოისტებზე? :  P

ნაკვალევი

Posted in ყველაფერზე და არაფერზე by noemberi on ნოემბერი 18, 2008

გამოვა ვითომ აქედან რამე?

არადა რა უნდა გამოვიდეს. რამდენი ხანია ვაპირებ და მხოლოდ ის  მაკავებდა, რომ ვერ გადავწყვიტე რატომ უნდა გავაკეთო ეს.  ბოლოს მივხვდი. იმიტომ, რატომაც 20 წლის წინ ვწერდი დღიურებს. ვწერდი მხოლოდ საკუთარი თავისთვის. დაახლოებით ისე, სველ ქვიშაზე დატოვებულ საკუთარ ნაკვალევს რომ ინტერესით ათვალიერებ საკუთარივე ფეხისგულის შესასწავლად.

მოდი, ამ პოსტს სახელს შევუცვლი. ასე ერქვას.

ხოდა რას ვამბობდი…  უამრავი ბლოგი წამიკითხავს და ყველა ერთმანეთს ჰგავს, რამოდენიმეს გარდა. წამიკითხავს იმიტომ, რომ გამეგო, ეს რა ხილია. მერე შევეშვი. არ მასვენებდა უსიამო გრძნობა, რომ ვიღაცის სულში ხელს ვაფათურებდი. არადა იდეაში ხომ ამისთვისაა ეს ბლოგები შექმნილი. ხოდა არ ვიცი აქედან რა გამოვა. ეს ბლოგი არ იქნება “ავდექი-დავჯექი-ვჭამე-დავიძინე”. მკითხველიც ალბათ ბევრი არ ეყოლება. გულახდილად რომ ვთქვა, იქნებ ჯობია საერთოდაც არ ჰყავდეს. იმიტომ რომ, როგორც ზემოთ აღვნიშნე, მხოლოდ საკუთარი თავისთვის დავწერ.