ეგოისტური ბლოგი

***

Posted in სიზმრები by noemberi on ივლისი 9, 2018

ისევ ის სიზმარი. ისევ ის ადამიანი და ისევ ის შეგრძნება. ისეთი, რომ იღვიძებ და კანზე გრძნობ. უცნობი ადამიანი. პრაქტიკულად უცნობი, რადგან სულ 2ჯერ თუ გინახავს. თითქოს სიზმარი — ეს სხვა ცხოვრებაა. შენი მეორე ცხოვრება, რომელიც თავისი დინებით მიდის და ზოგჯერ თუ შეგახსენებს სიზმრის სახით, რომ იქაც ცოცხლობ.

დერეფანი

Posted in ყველაფერზე და არაფერზე by noemberi on აპრილი 7, 2016

დილით, რძიან მიუსლის ყავას რომ ვაყოლებდი და გუშინდელ სიზმარზე ვფიქრობდი, უცებ გავაცნობიერე, რომ წინდების, “ტრუსიკების”, საკანცელარიო ნივთების, საოჯახო ინსტრუმენტების და სხვა ხარახურის მსგავსად ადამიანებიც დახარისხებული და უჯრებში ჩალაგებული მყავს. ჩემი მანიაკური ორგანიზებულობა რომ მათზეც ვრცელდება, ეს ძალიან სახალისო აღმოჩენად მომეჩვენა. სიზმარიც სახალისო იყო. მე და 2 ადამიანი რაღაც ქვესტს ვხსნიდით, რომელიც რეალურად ხდებოდა. მაგრამ ეს არაა მნიშვნელოვანი. ყოველთვის მიჭირს ხოლმე ადამიანების კატეგორიზაცია. არ ვიცი ვის ვუწოდო მეგობარი, ახლობელი, ნაცნობი. მიკვირს სხვები როგორ ახერხებენ ამას. კატეგორია “ნათესავი” ყველაზე ადვილია. ეს 2 ადამიანი ჩემი ცხოვრების სხვადსხვა პერიოდს უკავშირდება, შეიძლება ითქვას, რომ იმ კონკრეტული “მე”-ს მეგობრები არიან. ის, რაც მათთან მაკავშირებს ძალიან ძვირფასია და სამუდამოდ ჩემთან დარჩება, მაგრამ სულ ესაა და ეს. ცხოვრების სხვა პერიოდში სხვა ასეთი ადამიანები იყვნენ და არიან. ზოგადად ცხოვრება გრძელი დერეფანივითაა, გვერდებზე ჩამწკრივებული უამრავი კარით და ოთახით. ზოგში მოგონებებია, ზოგში ფიქრები, ზოგში ოცნებები და ზოგშიც ადამიანები.

სიზმარი #1

Posted in სიზმრები by noemberi on აგვისტო 19, 2009

ზოგადად, სიზმრებისკენ მიდრეკილი ადამიანი ვარ. ზოგჯერ იმდენად აბსურდული, სულელური და სასაცილო სიუჟეტი აქვს ჩემს სიზმარს, რომ გაღვიძებისთანავე სპეცილურად კარგად ვიმახსოვრებ, რომ ვინმეს მოვუყვე. ძირითადად ნანახს ვერ ვიმახსოვრებ და მხოლოდ დღის განმავლობაში რაიმესთან დაკავშირებით მახსენდება.

აი დღესაც, კომენტების კითხვისას გამახსენდა, რომ

ძალიან ბევრი შემოდგომის ფოთოლი ვნახე. ჩემს ფეხებთან ეყარა, სხვადასხვა ფერის. მე ვცდილობდი ამომერჩია რატომღაც ერთი ზომის და სხვადასხვა ფერის ფოთლები.

კვირაა

Posted in დღიური by noemberi on დეკემბერი 14, 2008

გუშინ დიდხანს და საფუძვლიანად ვიჭოტე, იმის იმედით, რომ დღეს გემრიელად ვიძინებდი დილით. მაგრამ (რა თქმა უნდა “მაგრამ”) ჯერ ოჯახის წევრი ბავშვის ომახიანმა ჰიმნმა გამაღვიძა, მერე ტელეფონის ზარმა და ჩავრჩი ძილის იმ ფაზაში, როცა არც იქით ხარ და არც აქეთ. ფიზიკურად გძინავს, მაგრამ გონების გათიშვას ვეღარ ახერხებ. დაკვირვებული ვარ, ასეთ მდგომარეობაში ნანახი სიზმარი ბევრად უფრო “რეალურია”. ჩვეულებრივ სიზმარში თუ ყოველთვის მახსოვს რომ სიზმარია და სიუჟეტს სერიოზულად არ აღვიქვამ, აქ იმდენად ცხადად შევიგრძნობ ნანახს, რომ ყოველთვის მეღვიძება გრძნობით “ნუთუ დამესიზმრა”. (more…)